پنجره سبز

هیچکدام از نوشته های این وبلاگ سرگذشت من نیست و مخاطب خاص ندارد به جز مواردی که مستقیما نام برده باشم

سالی که گذشت
نویسنده : محمدجعفرنژاد - ساعت ۱٠:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/٢۸
 

 

 h2ccs8dmzfpuuaguq2w.jpg

سالی که گذشت نمیدونم چه سالی بود خوب یا بد؟:

خوب: سالی بود که خیلی از دلها به هم نزدیک شد، و خیلی از هم دور افتاده ها به هم نزدیک شدن حتی اگر بهانه سیاسی بود اما باز خیلی زیبا و قشنگ بود این همدلیها کمتر اتفاق میافته اما در ایران همیشه سبز اتفاق افتاد، درسته که از خیلی جوامع عقبتریم اما این نسل نو با تمام کبودها به دنیا ثابت کرده که این نژاد از برترینهاست و این ایرانیست که فقط ایرانیست، باتمام ایثار و شهامت و از خود گذشتگی،و روحیه پهلوانی که حتی در وجود زن ایرانی هم موج میزند:

جانم فدای ایرانم این مرز پر گهر.

سال بد: خیلیها سرکوب شدن و خیلی از سکوتها که میخواستند حرفی بزنند دیگه حرفی نزدنند، سالی که انگار تو خلاء گذشت خیلی چیزها رو نفهمیدیم و....

حالا آخرین ساعات رو میگذرونبم جا داره از شما دوستای خوبم تشکر کنم:

علی سلیمی: یاور همیشه مومن

اسماعیل(ا ستاد) و سیاوش و سپهر بحیرایی

ایمان البرزی و وحید شاه حسینی و محسن اصفهانی

سعید خواهر زاده ام که واسش میمیرم

و صد البته استاد پیمان لهراسبی که با حمایتهای بی دریغش منو از من: ما ساخت.

و تمام دوستان خوب مجازی که با این که ندیدمشون اما قلبن دوسشون دارم وآرزوی سالی خوش برای تک تکشون دارم و ازشون خیلی ممنونم که بسیاری از وقتا منو با نظراتشون همراهی کردن:

سونیای عزیز، سحر خوبم، دریای مهربون، قاصدک همیشه عاشق، فروزان عزیزم، دنیای همیشه خوبم، عیسی یار استوار، امیلی عزیز، صبا ملودی و....

امیدوارم  که سالی خوب برای هممون باشه و هممون باز هم با هم باشیم

هر روز هممون نو روز (m.j)