پنجره سبز

هیچکدام از نوشته های این وبلاگ سرگذشت من نیست و مخاطب خاص ندارد به جز مواردی که مستقیما نام برده باشم

عامه فریبی (2)
نویسنده : محمدجعفرنژاد - ساعت ٤:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٧/٢٢
 

عامه فریبی(دماگوژیسم ) در تاریخ ما ریشه ای بسیار عمیق دارد، از جریانات صفویه و ماجرای حلالیت قند در چای گرفته تا افتضاحات بین المللی.

چند روز پیش گزارشی در روزنامه اعتماد خواندم در مورد کشور سوئد جالب بود که مردم این کشور اینقدر به دولت خودشون اطمینان دارند که 98% مالیات را داوطلبانه پرداخت میکنند و این نتیجه درست کرداری و راست گفتاری سیاسیون این کشور است  که باعث رفتار متقابل در جامعه گشته است.

آیادر ایران عزیز و اصیل ما هم همینطوره؟ آیا این مردم با فرهنگ چند هزار ساله به هم دروغ نمیگویند؟

ما برای هیچی هم دروغ میگوییم به عنوان مثال اگر بخواهیم از یک فروشگاه خرید کنیم باید تخفیف بگیریم زیرا اطمینان داریم که فروشنده قیمتی بالاتر از قیمت واقعی را از ما طلب خواهد کرد و فروشنده قیمتی بالاتر از قیمت واقعی را پیشنهاد میدهد؛ زیرا ایمان دارد که مشتری هیچ اطمینانی به او ندارد. حال تقصیر کیست مشتری یا فروشنده؟

تقصیر هیچکدام؛ زیرا این سوء تفاهمی است که بین ما مردم پیش آورده اند.

آیا واقعاً مردم لبنان و فلسطین و عراق و... دولتهای ونزولا و کومور و... از جوانان خوب و فهیم ما که برای ماهی 300.000تومان (که هزینه حداکثر 10روز زندگیست) از صبح تا شب زیر بار 1000 حرف زور کار میکنند اونهم بی هیچ امید به آینده، محتاج ترند؟

آیا ما واقعاً اطمینان داریم که درآمد نفت و مالیات، صرف امور جاری کشور میشود؟

آیا دولت اطمینان دارد که مردم میفهمند و درک درستی از دنیا دارند؟

ادامه دارد... .

(m.j)